Ne Kadar da Modernsin
Korkarsın hayatının alışkanlıklarla sınırlı akışının bir şekilde bozulmasından. Uykuda rahatsız edilmekten hiç hoşlanmazsın.
Koşturmakla geçer günlerin. Vakit bulamazsın gökyüzüne bakmaya, çiçekleri koklamaya, çocuğunu okşamaya. Hep ertelersin. Erteleyerek yiter gidersin.
Gelecekle ilgili kaygılarındır seni çalışkan kılan. Hep ileriye bakar, zor günlerin ve yaşlılığın için para biriktirirsin. İleri görüşlüsün, çocuklarının yaşlılığını bile düşünürsün; ama bir gün öleceğini hiç düşünmezsin.
Ne kadar dindarsın. Yaşam tarzın neyse, dinin de o senin. Bazen düşünürsün, düşünmek ağır gelir sana, düşündüğünü kutsallaştırırsın. Başın sıkışınca dua eder, rahatın yerindeyken dua edenlerle eğlenirsin. Başın sıkışınca çağırdığın yardımcın gibi görürsün Allah’ı. Yalvarır yakarırsın da dertten kurtulunca müthiş biriyim, dersin.
İbadetin yeri camidir der, ara sıra camiye Allah’ı ziyarete gidersin. Orada Allah’a secde eder, secdede ayakkabılarını hangi rafa koyduğunu düşünürsün.
Neye el atsan bir süre sonra içini boşaltmış halde bir köşeye savurur atarsın onu. Tüketmektir işin gücün. Üretirsen kendini tanrı gibi görür, zamanla da ürettiğinin kulu olursun. Tükenişin ürettiğinin elinden olur senin. Neye baksan bir süre sonra baktığına kör, neyi duysan bir süre sonra sağır kesilirsin. Özne yoktur hayatında, herkes ve her şey birer nesnedir, senin gözünde. Bu yüzden bilmelisin, sen de sözde öznesin.
Sen konuşmayı da bilmezsin, tüketirsin kelimeleri. İnsanlarla söyleşmeyi bilmezsin ki kendinle söyleşesin. Dost’u zor zamanda yanımda olandır, diye tanımlar, kimsenin yanında olmaya yanaşmazsın. Kardeşini yolun ortasında öldürseler, hak etmiştir, dersin.
Karşılıklıdır yardımın, çıkarların içindir ilgin. Hesapları vardır sevginin, kuralları vardır aşkının. Selam ver deseler, almaz ki der, vermezsin. Yoksula bozuk para verir, vicdanının sesini dindirirsin. Gardırobunda yer kalmayınca, eskilerini kimsesiz çocuklara gönderirsin. Merhameti bilmezsin ki merhamet olunasın.
Düşmeyi öğrenmedin ki gerçekten kalkasın. emrah ayhan
TAVSİYE:
MELEKLERLE OMUZ OMUZA, HAKAN ALBAYRAK
Kardeşim, bu kitap insanın duruşunu kavileştiriyor. Okuduktan sonra da
rafa terk edilmemesi gereken kitaplardan.