-aykırı edebiyat-

İNCE DİLİM BİR KAVUN

    Sildim bazı şeyleri. Yazıp yazıp sildiğim saçma sapan yazılar. Keşke silmeseydim, demiyorum. Bazı şeyleri de hiç silmedim, keşke silseydim de demiyorum, diyemiyorum.

               Sonbaharda annemin son çocuğu olarak dünyaya gelmişim. Sarı sarı yapraklar düşmüş beşiğime. Onlara sarınıp yatmışım. Rüzgârlar sallamış beşiğimi, kulağıma ninniler söylemiş, uyumuşum. Bir dereye bırakmış annem beni beşikle, akıp gitmişim. Balıklar taşımış beni, yunusların sırtına binim sonsuzluğa yüzmüşüm. Neden sonra suyun durgunlaştığı bir yerde beşiğim taşların arasında durmuş. Çok su akmış, zaman akıp gitmiş, büyümüşüm.

               Kuşlar şarkı söylemişler ağladığım zaman, susmuşum. Ağaçlar dallarını eğmişler bana meyve vermek için. Arılar ballarını benim yaslanıp uyuduğum ağaca yapmışlar ve her gün benimle bal gibi konuşarak beni hayata hazırlamışlar. Çiçeklerden elbise örmüşler sincaplar. Getirip vücuduma sarmışlar, çiçek olmuşum, çiçek kokmuşum. Midyeler saklanmışlar düşmanlardan, benim için. Bugünü beklemişler ve çıkarıp incilerini boynuma, incitmekten korkarak takmışlar. Yağmurlarda yıkanmışım, saçlarımı rüzgâr taramış.

               Büyümüşüm ben. Çok su akmış karşımdaki dereden, çok zaman geçmiş. Boğazımdaki inciler saçlarıma konmuş, bembeyaz. Yaşlanmışım. Daha sıkı sarılmışım ağaca, düşmemek için. Ve o da beni düşürmemek için dalının en sağlam yerinden bir değnek vermiş, ona tutunmuşum, düşmemişim. Arılar daha fazla bal yapmışlar, ağaçlar daha fazla meyve vermişler bana, iyi beslenmem için. Sincaplar bu sefer en güzel çiçekleri toplayıp yaşlı, titrek bedenime koymuşlar, daha güzel kokmuşum. Midyeler en güzel incilerini bu vakte saklamışlar.

               Güneş benim için son kez doğmuş bir sabah. Ve ben doğanın kolları arasında sonsuzluğa yürümüşüm. O zaman anlamışım tüm ilgiyi. Bu kadar güzelliklerin sebebi, beni oraya hazırlamakmış, yeni anlamışım. O’na giderken elim boş gitmeyeyim diye yapmışlar bütün bunları ve bir nevi O’na selam göndermişler benimle.

               Ben O’na yürürken o yaşlı bedenim birden gençleşmiş, çiçekten giysilerim parlamış, yüzümde gülücükler belirmiş. “ Onların selamı kabul edildi” anlamına geliyormuş bunlar. Ve ben O’na yürümüşüm. O’na kavuşmuşum.

                Çok su akmış dereden, çok zaman geçmiş ve ben gitmişim…

safinaz çetin