Arap Kızı Web Camdan Bakıyor
Durmadan yağmur mu yağıyor?
O zaman arap kızı neden sürekli
camdan bakıyor?
Hayattan aperatif olarak faydalanan
apartman çocukları, aparman insanları.
Sabah kalkılır, akşam yatılır.
Başka anlatılacak bir şey yok.
Hayatın hepsi bir kibrit kutusunda heder olup gider işte.
Çocuklar sokakta oynayamaz,
üstünü başını kirletemez,
tehlikelidir, hasta olunur.
Arkadaşına gidip kalamaz;
çünkü arkadaşı bile yoktur.
Toprağa basmadan yolun yarısına gelir insanlar. Sonra hep yolun başındaymış gibi hareket eder.
Sokağa çıkmadan insan olunmaz.
Bir başkası olmadan kendi olunmaz.
Arap kız web camdan bakar durur.
Korkarak yaşar,
yalnızca hayatı seyreder.
Her şeyi içinde yaşatır, içinde öldürür.
Hayatı suçlar,
insanları kötüler sonra da.
Aperatif yaşanan hayatta
kişiliği de aperatif olarak kalmıştır, sorumluluk üstlenemez.
Arap kız sıkıldı, bunaldı, uflayıp pufladı en sonunda camı kırdı,intihar etti. Zaten yaşadığı hayatın
intihardan farkı yoktu.
Kutular içinde nice hayatlar yok oluyor. Boya ve marka üzerine kurulu
adi bir ütopya modern medeniyet.
Arap olan camdan bakıyor
beyaz olan sokakta yatıyor.
İnsan mimariyi, mimari insanı öldürdü. Ruhsuz hayatta her şey
pornografiye döndü.
Bütün bunlara da medeniyet dendi.
Madde üzerine kurulan anlam,
ilah da billâh da beden.
Hayatı kıçından anlatanlara mı
yoksa kıçından anlayanlara mı ahımız?
Arap kız bitkisel hayatta,
beyaz kız şehevi batakta.
İnsan can mıdır, mal mıdır?
Düştüğümüz çukur haceti hal midir?
Kutunun içinde yaşamaya mahkûm edilmiş deney faresi insanlar,
hiç olmazsa
çocuklarınızı insan olarak yetiştirin.
tuncay karakaş
“İşgal olunmuş bir yüreğin sahibinin hürlük iddiası beylik bir iddiadır.”
mustafa islamoğlu, Yürek Devletİ