-aykırı edebiyat-

Tutunamayanlar

Güneşi boyadın yitirilmiş tüm aşkların bakışlarının rengiyle, tüm özdeyişlere inat. Duracaksa öyle duracaktı, fazlası zarardı, zamanın umarsız ve hissiz akışında. Diogenes’e inat, ihsanı da gönderip başka samanyollarına, kırık küpünün izbeliğine terk edecektin İskender'e de inat. Herkese inat.

Ya sen fazlaydın, ya fazlalıklar fazla. Fakat hiçbir şey olanca azlıkta değildi. Yok oldukça çoğaldın; çoğaldıkça sarıldın hayatının oldurmak istediğin tarafına. Olduk-ça, tutundun, tutunamayan tarafına hayatın.

Gölgelerinle savaştın; salıp onları gölgelerin içine, topladın tüm günahları. Köşe başlarında, acı bilmez kalabalıkların geçtiği yalnız sokaklarda gördün hep gölgelerini. Gülen, ağlayan, nanik yapan, kızgın ve sevgi dolu gölgelerin. Ve kaçtılar hep senden, çağ dönmecesinin buyruğuna takılıp. Çağıl çağıl gölge topluyordu mor ışıklı sinekkapan.Ve gölgesiz bir hiçtin,bir zifir karanlıkta bir körün bakışı gibi kör.

Yolları kurdun hiçbir yere gitmeyen hiçbir el değmemiş, hiçbir gidişe şahitlik etmeyen, gözyaşı dökülmeyen, ayak izsiz ve gidilmeyecek olan. El salladın hep gidişine ve gelişine durup duraksız her yerinde. Karşılaştın paradoksal ve bulanık sırlı ayna gün ağarmalarında kendinle. Yol sordun kendinden, sordun halinden, vaktinden. Ağlaşıp, gülüşüp saldın kendini kendine.

Bir rüyaya uyandın; varamadan menzili sonsuz yolcuklarda. Rast geldin silik başka gölgelerle, Sahiplendin olurunun ispatı saydığın kelimelerini; şiirlerini-uğul uğul uğuldayan seslerini-.Ağır ağır uyandın, ağır ağır erirken o sessiz gölgeler, yollara saldığın kendine azık ederek, çalıntı ve eflatuni sesleri.
...

Sordun sarıçiçeğe:"Gölgen olayım veya ucunda kıvrılıp yatayım?" Çemkirdi, sarıçiçek eydür :"Ben de kendi gölgemdeyim."

ümit sönmez