-aykırı edebiyat-

Adem Adamdır; Adam İsimdir

Öğretmen tahtaya "su" yazar ve sınıfa dönerek sorar:

-Bu nedir?

Öğrenciler: -Su, diye cevap verirler.

Öğretmen:

-Bu su mu? deyince; öğrenciler bir iki saniye duraksarlar ve:

-Hayır diye atılırlar. Bu kez öğretmen:

-Peki, bu nedir? diye sorar. Kimi kelime der, kimi isim...

-Sembol yani, diye tamamlar öğretmen. Şu bildiğimiz akıcı sıvının sembolü… Biz o maddeyi bir sesle sembolleştirmişiz; ‘su’ sesiyle” der, dudaklarını uzatıp harflerin üzerine basarak. O sesi de bu sembolle yazı diline aktarmışız.

Sonra sınıfa:

-Sizinle bir oyun oynayalım mı? der. Öğrencilerin gözleri parlar oyun deyince. Hep birlikte:

-Evet, derler.

-Peki, konsantre olacaksınız. Hazır olunca ben bir kelime söyleyeceğim, siz o kelimeyi hayal edeceksiniz. Sonra bir kelime daha söyleyeceğim, o kelimeyi de önceki hayalinize ekleyeceksiniz. Sonrakileri de aynı şekilde yapacaksınız. Hazır mıyız?

-Evet!

Öğretmen sınıftakilerin konsantre olmalarını bekler. Hazır olduklarını görünce, 2-3 saniye aralıklarla kelimeleri sıralar:

-Toprak. -Gökyüzü. -Dağ. -Güneş.

-Ağaç. -Çiçek. -Kelebek.

...

Sonra sınıfa sorar:

-Kafanızda bir manzara oluştu mu? Cevap “oluştu” olur. Öğretmen:

-Peki, bu kelimelerden birini çekip alsak manzaranız eksik olur mu? Yine “evet” diye cevaplarlar.

-Şimdi dikkatlice dinleyin der, öğretmen sözün tam burasında ve sakin ama etkili bir ses tonuyla şunları söyler öğrencilerin gözlerinin içine bakarak:

-Bildiğiniz kelimeler kavramlar kadardır anlam dünyanız; bildiğiniz kelimeler kavramlar kadardır duygu dünyanız, fikir dünyanız. Ne kadar kelime, kavram, isim bilirseniz; o kadar geniş olur ufkunuz…

Ve ekler:

      -Şimdi düşünün bakalım şu ayetin anlamını:

      "Ve Allah, Adem’e bütün isimleri öğretti..."

                                                            musa mert