-aykırı edebiyat-

aşk üzerine değildir - cemal çalık

vadi yayınları, 1995 ankara

"Elinin yandığını hissedebiliyorsan, yüreğinin sıkıştığını, öfkenin kabardığını görebiliyorsan hüznüne sahip çık. Bütün bunları duymuyorsan, duyamıyorsan sen de onların kurduğu ve sürdürdüğü, sürdürmeye çalıştığı dünyanın bir bireyi olmuşsun demektir."

“Sürüden olma. Zamanı aralamanın ve ona hâkim olmanın yolu kendin olmaktır. Buçuklu, çoktan seçmeli dünyaların eşiğinden  bile uzak dur. Parsellenmiş ve süslü dünyalardan. Düşlere tutunacak kadar şaşkınım. İçimde öylesine kıyametler yaşıyorum ki dışa yansısa canlı- cansız her varlık saklanacak bir delik arar. Ben bu kıyameti yaşarken sen hep bir oyun içindesin. Çık şu oyun bahçesinden. Kaldırıp at her bir oyuncağı!”

“Hüznün bile taksitli olanı var biliyor musun? Taksitle hüzünler! Hüzünlere gerçek ucuzluk. En hakiki hüzünler bizim mağazamızda. Bu fırsat kaçırılmaz; beş hüzün alana bir hüzün de bedava. Mevsim sonu ucuzluk... Tescilli hüzünler... Vesaire"

“Selam uyaranlara! Selam ellerini eldivensiz koruyanlara!”

“Sözcüklerden ziyade eylemlerden oluştur dünyanı. Kimseyi olduğundan fazla görmeye kalkma! Gözlerini böylesi pervasızlığa alıştırma; bu da bir başka açıdan körlüktür.”

“Haklılığım ya da haksızlığım üstüne bir şey söylemeni istemiyorum. Dinle! Evet yalnızca dinle! Tepkilerimi, kaygılarımı, şikâyetlerimi yargılamanı istemiyorum. Yamalı bir yaşamın kıyısından köşesinden tutunmuş olmak için ve tutunmamak için bilediğim, bileyip kavileştirdim direncimin gün boyu vurgun yemesi öfkemi hırpalıyor. Bana depresyon üstüne öyküler anlatma! Şizofren vakalar da senin olsun. Buhranlı devirler üstüne resimler, grafikler de çizme. Yalnızca dinle!”