Cevap Anahtarı
Cevap Anahtarı
Öğretmenim;
Biliyorum rol yapıyorsun.
Aslında bu değil aslın.
Sana saygı duymam için,
Beni sertlikle korkutuyorsun.
Korkuyorsun
Standartların dışına çıkmamdan.
Bu yüzden kaşlarını çatıyorsun.
Bana doğrunu öğretiyorsun,
Oysa doğruları ben bulmak istiyorum.
Hayatı nasıl yaşayacağımı anlatıyorsun, Oysa seçimlerim olsun istiyorum.
Senin istediğin gibi olursam
‘Aferin’ diyor,
Kendimi yaşarsam
Burun kıvırıyorsun.
Söyle öğretmenim,
Kendim olmazsam neye yarar insanlığım.
Öğretmenim;
İşte ezberledim hayatı,
Sınıfımı geçebilirim.
Düşünmeme gerek yok,
Her şey benim yerime düşünülüyor zaten.
Kafamda bir hayat vardı,
Sen hayat bu diyene kadar.
Özneydi her şey,
Sen nesneyi öğretene kadar.
Rol yapmayı öğrettin,
Kendimi unuttum.
Kimliğim olmasa da olur,
Kimlik numaram var ya.
Karnem beşlerle dolu,
Herkes bana saygı duyacak.
Sana saygı duyuyorum;
Çünkü beni en iyi sen korkuttun.
Öğretmenim;
Gökyüzü nasıldı unuttum;
Ama olsun,
Bana öğrettiğin gibi,
Başım hep önde.
emrah ayhan
UNICEF ‘in raporuna göre 1990’dan beri çıkan savaşlarda
–katliamlarda demek istediler herhalde- ölen üç milyon kişinin yarısı çocukmuş. Ayrıca –tabi bu katliamlar sırasında evleri bombalandığı için- yirmi milyon çocuk da evsiz kalmış.
Konu: Taleben Olmak/Talibin Olmak
Hocam, bize doğru düşünmeyi öğrettiniz siz. Öğrenci olmaktan öte talebe olmayı; talip olmayı öğrettiniz. İlk derslerimizden birinde işaret parmağınızı ötelere doğru uzatmıştınız da hani biz parmağınıza bakarken siz: "önce parmağıma değil, işaret ettiğim yöne bakmayı öğreneceksiniz" demiştiniz ya, "ben işaret olmak için buradayım" demiştiniz hani; "eğer izin verirseniz okul sizi standartlaştırır" demiştiniz de bize bir takım iri gerçekleri fark ettirmeye başlamıştınız. Hocam! Aklınıza, yüreğinize, kaleminize sağlık. Her zaman talebeniz olarak kalacağım ve bundan gurur duyacağım.
Bağlantı »