18 12 2010

İtirazım Var!

İtirazım Var!

İtirazım var bu adaletsiz adımlara! İtirazım var boş bardaklarda umut aramaya, en önemlisi de bu bardaklarda kaybolmaya! Günlerin getireceği umudu beklemeye... Her seferinde yarına bıraktım umudumu; lakin tek unuttuğum şey dün de yarınımdı bir zaman.

Koşmak istemiyorum, sadece şu an bu sokaklarda bir kadın eli de tutmak değil istediğim aslında. Adaletsiz koşmak kim ister ki bu hayatta? Adaletsizler ister, nasibini göremediğin yaşamda nicelerime bırakmak için arkamda bıraktığım bu sokaklarda... Adımlarımız kalsaydı asfaltlarda; belki daha güzel bir dünya inşa ederdik, kendi dünyalarımız yerine tek bir dünya. Doğuştan adaletsiz hayat zaten. Herkesin kendi dünyası neden var ki tek bir coğrafyada yaşıyorsak, tek bir gayemiz olmasa da tek yolda yürüyorsak; ölüme doğru yaklaşıyorsak? En çok da neye itirazım var biliyor musunuz, biz vermek istemesek de, almaya bıkmayan hayata! Sorgusuz sualsiz nerede duracağını bilmeden yola koyulmaya... En çok da neye itirazım var biliyor musun, elimizden alanların elimizden tutanlardan fazla olduğu bir dünyada elden ne gelir ki karmaşasına!

Tek bir şey gelir direnmek, umutla direnmek, tek bir dünya için direnmek... Aslanlar hep kafeslerinde hoştur, ama yan yana kimse gelmek istemez ve bir gün kafeslerimizden çıkacağız, lakin bir günde değil.

Bugün, bu saatte, bu dakikada, bu saniyede, şu an DİRENMEK; umutla, tek bir yol doğrultusunda kendi adaletini yaratmak... Lakin başkalarının gölgelerini arkana bakmadan geçmek onlara biraz da adaletsizlik değil midir?

burak yasin tunçlar

0
0
0
Yorum Yaz