-aykırı edebiyat-

moda sızlar coğrafyası

Bak öldüler yine

Durmaksızın ölüyorlar

Sızlatıyorlar taşı ve kemiği

Üstelik yeni bütçemiz de hazır

Bir tank yetmiş bin ton elma ediyor

Toprak palet vasıtası ile elma suyu içiyor

Postalı kızlar beğensin diye giyerdik biz

Lacivert kot, beşyüzbir

Hayat elmacık kemiğine öykünürdü lisede

Aşık filan olunurdu yalınayak

Şapkamız da bulunurdu güneşten ve

                                             yağmurdan koruyan

Saklamayan çocukluğu misket bombalarından

Şimdi başka türlü zaman

Ama sen üzülme, ben üzülüyorum hepimizin yerine

Sık sık mektup filan yaz, yazı yaz kışı kış

İnternete girme, çağdaşlık bulaşıyormuş

Sonra üzülmez oluyormuş insan hiçbir şeye

Arasıra beni düşün güncelden arta kalan yanlarınla

Fırsat bulursan bize gel hatta

Mümkünse geceyarısından sonra

Oscar töreni seyredelim birlikte

Babil hayal kırıklığıymış diyorlar

Bu sefer kırıkları senden bilmiyorlar

Dünya barışı da diyorlar… Herkes sussun!

Küreselleşme filan

Ben sadece seninle küreselleşirim biliyorsun

Sen Filistinli dokuz yıllık arkadaşım

Epeyce çocuk ölüyorsun

Kudüs’te toprak oluyorsun

Bize de gelemezsin o halde, hayal işte

Bari selam söyle o hep çocuk kalacak arkadaşlarına

Keşke ben de hep çocuk kalabilseydim

Ama ben kravatlıyım her sözüme inanma

Zaten istanbul’da gömülecek yer kalmadı

Gökten bize bir adet mezarlık inse

Ya da alışveriş merkezlerini mezarlık yapsalar       

diyorum

Herkes sığar

Çocukken ölmek zorunda kalmaz böylece kimse

                                   alexunder thedoors

                                                                          (güray süngü)