-aykırı edebiyat-

Teslim

             İç hesaplaşmaları vardı. Gözleri istemediği zamanlarda birden boşalıyordu. Hangisi hangisi sebep olmuş olabilirdi böyle her şeyi tepetaklak etmeye. Önce işinden oldu. Daha iyi olacak diye ticarete atıldı, ortağı attı ilk kazığı

           Kararın arifesinde sahneler geldi sahneler geçti gözlerinin önünden, kalmakla gitmek arası med cezirler. Tutunmak istedi pamuk ipliği ile bulutlara 

O hayırların hayrı yok muydu? Sevap değil miydi yardım kuruluşlarına verdiği paralar. Yoksa necisle alınan abdest hükmün demiydi

Yaradan’ın yardımı, şimdi değilse ne zaman gelecekti. Yoksa daha dibi bulmamış mıydı? Daha beteri ne olabilirdi? Ailesini kaybetmişti işini, eşini, aşını. Evvelden burun kıvırdığı imkânlar şimdi hayal bile değil iken. Poyraz basmış sobaya, dumanlar arasında öksürüğe boğulurken gözlerinden yaşlar geldi. Takat son zerrelerini yudumluyordu……

Bir eski şarkı yan duvardan sesleniyordu nihavend

Kimseye etmem şikâyet ağlarım ben halime

Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime

 Basmane’de bir viranede. Somalili, Sudanlı mülteciler arasında aşkın ve tamahın mültecisi olmuştu. Tığ-ı teber, şah-ı merdan. Hangisi, hangisi idi yaptıklarının, yeter artık dedirten Kadri Mutlak’a. Talihin kırılma noktası hangisi idi. Bilse, sanki geri gidip değiştirecek, yeniden, yine yaşayacak ,pişmanlığı fayda edecek.Sebep, sebep, bir bilse.

 Hangi ölüm acıtmadan, can yakmadan, canı yakardı. Ne zormuş ölümlerden ölüm beğenmek. Ölümlerden ölüm.

Eskiden Öğrencilerine burs verdiği yurdun önünden geçti paltosunun yakasıyla yüzünü saklayarak. İtibarlı, mağrur idi. Abi idi saygı duyulan 3 yıl önce. Girse içeri sıcak bir çorba ve çay mutlaka verirlerdi. Acıyarak bakıp vay be ne olmuş sorgularından korktu. İçi burkuldu, ölümden beter gelirdi ona merhamet, acıma dolu bakışlar.

             Üç yıl, üç gün, üç saat, yokuş aşağı freni patlamış kamyon gibi paldır küldür geçti. Gök yarıldı seller boşandı ne varsa onu hayata tutturan çer çöp gibi boz bulanık sel suyuna kattı. Kibrit çöpleri gibi bir göründü, bir kayboldu evi, arabası, dükkânı

İtibarı, gururu her şey bendendir ben, ben, benleri

Ticaret odasındaki konuşmaları

Yasak aşkın kokusu

Çeşmedeki yazlığın kameriyesi

Organizedeki fabrika sekreterinin davetkâr bakışları

Bir o kadar yasak ve bir o kadar heyecan ve zevk veren ne varsa

Ama hangisi, hangisi yeter dedirten. Onu bulup oradan başlamalı geri çevirmeye yaşanılanı.

Nasuh bir tövbe oradan başlamalıydı

                       Henüz kimse gelmemişti camiye. Soğuktu. Minareden atlamak geçti içinden ne madden ne manen düştüğüm yerden daha yüksek değil diye düşündü. Rabbim son yaptığımda günah olmasın. sen bilirsin dedi. Gözlerinden sıcacık yaşlar inmeye başladı zorla yutkundu. Beni yola koyup yoldan kaydıran kader. Tökezleyen kalbimle geldim, aczimle geldim, katar katar günahımla geldim kapına, beni yola koy.

                  Birazdan Rıfat amca gelir sabah ezanını okumaya, görmesin istedi. Caminin yanındaki mezar taşlarının arasına yürüdü, okuyamadığı Osmanlıca yazılı büyük sarıklı bir mezar taşına yaslandı.

                   Mekân dile geldi, zaman eğrildi. Hazirenin her bir taşı öne eğildi. Yağmur çiseledi. Bin milyon damla perdeler açtı, perdeler açıldı. Sekine ılık ılık damarlarında yol aldı. Sukutu hayal, yakin elverdi, yakınındakine elini verdi. Şadırvandan su sesleri, nalın sesleri, bir esinti selvi yapraklarını okşadı. Önce Mansur Ney’in tılsımlı sesi sızdı yüreğinin en sıkışan odasına, bir damla su, ılık esinti ve kamışın sesi deydi ruhuna. Zaman eğrildi, başı döndü, gözü karardı, birden bir ateş bastı, titreme tuttu, mekân titredi. Âlem titredi, eğrilmiş zaman titredi. Titredi cihan, nar oldu. Bedeni nur oldu, nur yola koyuldu, yoklukta yok oldu

        Yıllar önce tedavisine yardımcı olduğu Elif elinden tuttu

-Cemil amca hoş geldin…

ali ıravul